« پيراسته باد آنكه فرزندان ما را مىكشد و ما براى او جز بر محبّت خويش نمىافزاييم » . و پس از به خاك سپردن او نيز فرمود : « ما قومى هستيم كه دربارهء هر كسى كه او را دوست داشته باشيم آنچه را كه بپسنديم از خدا درخواست مىكنيم واو نيز به ما عطا مىكند ، و چنانچه او در بارهء كسى كه ما دوستش داريم چيزى را بپسندد كه به نظر ما نا خوشايند است ما به آن امر راضى هستيم » . نگرش انسانى امام در واقع نگرش انسانى امام صادق عليه السلام از نگرش اسلام به انسانيّت در ساختها و مفاهيم گوناگون آن مايه مىگيرد . من نمىخواهم به تفصيل دربارهء اين بُعد از زندگى امام بپردازم . چرا كه مباحث تفصيلى در اين خصوص را موكول به فرصتهاى ديگر كرده‌ام ، امّا براى آنكه از شدت عشق امام به انسانيّت و ارج نهادن به حقوق آن كه صخره‌هاى سترگ در برابر آن سر فرود مىآورند و ستارگان و درختان در برابرش به سجده مىافتند ، پرده برداريم . چند نمونه كوچك از اين موارد را ذكر مىكنيم : 1 - به حاجب و غلام خويش ، مصادف ، هزار دينار داد و به او گفت : آماده شو تا براى كارى تجارى به مصر روى ، زيرا تعداد خانوادهء من زياد است . مصادف ، وسايل سفر را فراهم‌آورد و با بازرگانان به مصر رفت . چون نزديك شهر رسيد ، كاروانى تجارى در بيرون شهر به استقبال آنان